Bevrijding Sneek

Bevrijding Sneek

Op zondag 8 april 1945 klonk via de radio vanuit Engeland een langverwachte mededeling: ‘De fles is leeg’. Ingewijden wisten nu dat het niet lang meer zou duren of ook het noorden van Nederland zou bevrijd zijn. Het codebericht betekende dat het verzet met sabotage-acties kon beginnen.

In Friesland begonnen de sabotage-acties op dinsdag 12 april. Het doel was te verhinderen dat de Duitse bezetters zouden vluchten en hun mogelijke weerstand tegen de oprukkende colonnes van de geallieerde bevrijders te verminderen. Om dit te bereiken werden wegversperringen aangebracht, spoorwegen onbruikbaar gemaakt en bruggen afgedraaid.

Friesland is bevrijd door Canadese militairen. Vanuit Drenthe en Overijssel rolden de eerste gevechtswagens binnen. Op 13 april 1945 was het oostelijk deel van de provincie bevrijd. Vanuit Heerenveen en Drachten trokken de Canadezen op 14 april naar Leeuwarden.

Op zaterdag 14 april 1945 begonnen de Duitsers zich uit Sneek terug te trekken.

Onder aanvoering van de heer R.A. van der Sluis, sinds kort commandant van de plaatselijke NBS (Nederlandse Binnenlandse Strijdkracht), probeerden verschillende sabotageploegen de Duitsers zoveel mogelijk te hinderen bij hun aftocht via de Leeuwarderweg. Toen evenwel een colonne Duitse valschermtroepen zich in de strijd mengde, moesten de leden van de Binnenlandse Strijdkracht zich terugtrekken.

De langverbeide bevrijding kwam de volgende dag.

Om één uur ’s middags kwamen de gevechtstroepen bijeen in het gebouw van de Rijks HBS aan de Westersingel. Ze werden daar bewapend, trokken de blauwe overall van de Binnenlandse Strijdkrachten aan, deden een herkenningsband om en gingen de stad in. De Duitsers waren inmiddels uit Sneek weggetrokken en de mensen van de Binnenlandse Strijdkrachten wilden beginnen met het inrekenen van verraders. Plotseling ging er een gerucht door de stad: wel 800 Duitsers zijn onderweg van Lemmer om Sneek aan te vallen. Onmiddellijk werden alle leden van de Nederlandse Binnenlandse Strijdkracht ingeschakeld om bij de Waterpoort een versterking van zandzakken te bouwen. Een ijlbode werd naar Leeuwarden gestuurd om hulp van de Canadezen in te roepen. En eindelijk reed ’s avonds de eerste patrouille van het Canadese regiment De la Chaudière met vlammenwerpers en machinegeweren de stad binnen. Het machtsvertroon bleek gelukkig niet nodig te zijn. De Duitsers kwamen niet opdagen.

Even later reed de rest van het Canadese bataljon de stad binnen.

Sneek was vrij!