Lolke Dokkum en de Gravinneweg en het oud kerkhof.

We komme fandaag een eindsje buten de stad. We gaan naar het Sneekermeer. In de droge somer fan 1911 sakte het water en kwam dêr de Gravinneweg bloat te lêggen.

Watersporters kenne de Gravinneweg wel. Het is een ouwe sandrug, die fan west naar oost dwars deur Friesland loopt en duzenden jaren oud weze mut. Hij loopt fan Workum fia het Sneekermeer, langs de Boorn naar de hogere gebieden bij Beetsterzwaag. Hij sú ooit deur een gravin anleid weze, maar dat is nooit bewezen.

Der wurdt fan seid dat de sandrug tot de de Middeleeuwen begaanbaar was en één fan de weinige landwegen was in Friesland. Na de ontginningen fan het feen ferdween de Gravinneweg onder water, maar hij formt nog heeltiten een sandbank in het Sneekermeer.

In 1911 was de apotheker Lolke Dokkum fan Kleinzand 34 der as de kippen bij om die Gravinneweg es te ondersoeken. As amateur geoloog dacht hij dat die Gravinneweg wel es wat te maken hewwe kon met een oud kerkhof bij het Sneekermeer, maar dat bleek niet su te wezen.

Hij beskrieft sien ontdekkingen in De Vrij Fries fan 1913. Er liep – helaas – geen weg, “maar een uitgestrekte vlakte van een bepaalde aardlaag. Een breedte fan 200 Meter was geen seldsaamheid”, een sandrug. Dokkum liet sich op die sandrug fotografere. En ok andere meensen die de Gravinneweg wel es met eigen ogen sien wuden werden op de foto setten.

Twee jaar later stelde Lolke Dokkum een ondersoek in naar een oud kerkhof dat ergens in het Sneekermeer lêgge moest. Samen met J. Das, G. Rollema en W. de Vries, ok út Sneek, lukte het hem de plek te finen : “een kleine verhoging op den N.W.-wal van den Meer-ingang, dààr waar het Kruiswater zich plotseling versmalt tot den Rokoe-ingang”.

“Kisten werden aangetroffen over de geheele verhooging, terwijl ze aan de Zuidwestzijde in het water lagen”. Se fonnen skeletten fan “mannen en vrouwen, ook gematerialiseerde kinderlijkjes”… “Van sieraden, penningen of iets anders geen spoor!“.

An de hand fan boringen en opgravingen stelden se fast dat om het hele kerkhof een muur lopen had. Ok fonden se fundamenten fan een kerk of kapel. De ondersoekers gingen der fanút dat het kerkhof bij een ferdwenen dorp hoord had.

Lees dit ferhaal met de reacties op Facebook