Het pontfeer bij de Koopmansgracht

Van 1902 tot 1913 het er een pontfeer weest tussen de Koopmansgracht en de Harinxmakade. Op de plattegrond fan 1902 staat het angeven as “overhaal”.

De elektrische brug (Harinxmabrug) was er toen nog niet, die sú pas in 1922 in gebruuk nomen wurde. Maar de Van der Heijbuurt was er al wel en de Woudstraten waren in aanbouw. Hoe moesten de meensen die der woanden in de stad komme?

Se moesten omlope, want wie had er nou een fiets in die tied? Fia de Woudvaartbrug, Prinsengracht, Balthuskade en Lemmerbrug. Persoanlijk denk ik: “Kiepe-eintsje, het sú wat”, maar at su’n pontfeer uutkon, mutte der genoeg meensen weest hewwe die der – tegen betaling – gebruuk fan make wuden.

Op disse plattegrond fan 1903 staat In de blauwe sirkel het pontfeer angeven.

De pont sal wel een roeiboot weest hewwe. Degene die het feer onderhield was Tamme Posthuma en nadat hij in 1910 overleed, deed sien weduwe Minke Terpsma het. Minke had plannen met het feer. Se kreeg fan het gemeentebestuur toestemming foor “het maken van een trapje van 3 treden ten dienste van het pontveer over de Stadsgracht, voor het uitlaten van passagiers, op voorwaarde, een voor het publiek zichtbaar tarief te willen aanbrengen”.

Een foto fan fóór 1905. Het mut nog een hele toer weest hewwe om hier met je pontfeer de stadsgracht over te steken.

Het is niet dudelijk an welke kant het trapke komme moest en folgens mij is het er ok nooit komen.

Niet lang nadat Minke Posthuma-Terpsma toestemming kreeg foor her trapke, werden bij de gemeente de eerste plannen foor de Harinxmabrug maakt. Immers, de nieuwe meelfabriek fan Wouda sú nog meer bewoaners naar het Sperkhem trekke, sudat een nieuwe brug over de stadsgracht noadsakelijk werd. As die brug er kwam, kon Minke de opbrengsten fan her pontfeer wel fergete.

Minke her leven nam een andere wending. Se liet het trapke het trapke en ferhuusde naar een fan her kienders in Leeuwarden. Dat het deur de Eerste Wereldoorlog en materiaalskaarste nog 10 jaar duure sú foardat die brug er was, konden Minke en het gemeentebestuur niet wete. De meensen die op de Van der Heijbuurt en in de Woudstraten woanden moesten nog jaaaren omlope.

Wat sú het niet leuk weze as er nog een foto was wêrop iets fan dat pontfeer te sien was.

Lees dit ferhaal met de reacties op Facebook