Het oranjekleed

Wanneer de koninginnen Juliana en Beatrix een officieel bezoek aan de gemeente Sneek brachten, hing er over het bordes een oranje kleed. Toen ik nog bij de gemeente werkte en su nou en dan achter mien buro futplukt werd omdat iemand het stadhuus bekieke moest, werd dat kleed bewaard op de solder van het stadhuus. Soms moesten besoekers der ok wel es kieke en dan werden der natuurlijk fragen steld over dat opvallende oranje kleed.


Wat was dat foor een ding? En wêrom had de gemeente dat? Mien kollega’s wisten niet meer te fertellen dan “dat hange we uut as de koaningin op bezoek komt”. Op een goeie dag bin het argief maar es indoken. Dêr fond ik het folgende.

Het is in 1948 aan de gemeente skonken deur HBZ. Het is maakt deur de tekstielfabriek Aabe in Tilburg. Su flak na de Tweede Wereldoorlog en in het jaar fan de troanswisseling fan Wilhelmina en Juliana was er feul belangstelling foor alles was met oranje te maken had. De gemeente het het kleed in groate dank aanvaarden. Het werd in 1950 toand toen koningin Juliana en Prins Bernhard met de Piet Hein een besoek aan Friesland brachten en dêrbij ok Sneek andeden.

Fanaf het bordes “sloegen zij met grote belangstelling het defilé van de jeugdverenigingen gade die fier en opgewekt met hun vaandels en vlaggen voorbij marcheerden op de pittige muziek van Advendo’s wakkere tamboer- en pijpercorps, luisterden zij met aandacht naar de schoon klinkende zang van de 500 zangers die onder leiding van de heer Gez. Schrik “It Heitelàn” en “Rólje, rólje, wetterweagen” ten gehore brachten, en volgden zij met zichtbaar genoegen de uitvoering in Fries costuum van de Skotse Trije, begeleid door de violist F. Hesmerg.” (Sneeker Nieuwsblad 29 september 1950).

Ferfolg 1
Op een dag meldde sich een onaangekondigde bezoeker uut Limburg, die om de een of andere reden naar de solder fan het stadhuus moest. Hij kwam helemaal niet foor dat kleed, maar toen hij het sag sprong hij er meteen op af en was biesonder blij ferrast. Hij fertelde dat hij bij een Limburgse mijn werkt had en dat sien direkteur su’n kleed op de floer fan sien kamer leggen had.

Mien besoeker fond dat su’n intrigerend kleed, dat hij sich in de geskiedenis erfan ferdiept had. Hij wist te fertellen dat Aabe dit kleed machinaal weven had, met – toen – een nieuwe knoop. De Westminster knoop. Het biesondere fan die knoop is dat het resultaat “tweezijdig draagbaar” is. Het kleed is dus aan twee kanten mooi, je hewwe geen rare achterkant met afhechtingen. Mien besoeker had inmiddels tien fan sukke kleden deur heel Nederland trasseard. Dit was tot sien groate freugde, nummer elf.

Ferfolg 2
Niet su lang leden maakte ik een praatsje met Frans Brenninkmeijer en hij had nog wat aanfullende info. Sien fader Jules Brenninkmeijer van HBZ, had een tapijtsaak op Oosterdijk 7-9. Ter ere fan die sien fader – ok weer een Frans – die op 9 juli 1948 was overleden, liet hij dit biesondere kleed make, om het ter gelegenheid fan de abdicatie fan Wilhelmina op 6 september en de inhuldiging fan Juliana op 8 september aan de gemeente aan te bieden. En sindsdien hangt het over en foar het bordes as de Koaningin offisjeel op besoek komt.

Lees dit ferhaal en de reacties op Facebook