Het bordes fan het stadhuus

Het bordes foor het stadhuus, is ouwer dan de gevel fan het stadhuus. Bordes en gevel skele een kleine 20 jaar in leeftied.

Het bordes su as dat heden ten dage nog te sien is, is maakt in 1744-’45, deur de Sneker beeldhouwer Gerben Jelles Nauta (1694-1757). De foorgevel fan het stadhuus werd in jaren 1760-’63 aanbracht. Op een tekening van 1723 (afbeelding… ) is te sien dat het foarige bordes eenfoudiger uutfoerd was en dat het stadhuus fóór 1760 maar één ferdieping had.

De fersieringen op het bordes en de gevel binne allebei uutfoerd in een barokke stijl, fandêr dat se su mooi bij elkaar passe en het niet opfalt dat se niet tegeliek maakt binne.

Op het bordes fan nou is fan alles te sien.
We beginne met de wapens in het midden fan de borstwering. Het foor de kijker linkerskild is fan de Friese stadhouder Willem Carel Hendrik Friso. Het andere is fan sien frouw, prinses Anna van Hannover. Willem suu in 1747 Prins-Stadhouder fan alle Nederlandse gewesten wurde (Willem IV). In 1744 was het dus nog net niet su fer. Links en rechts sien je ok de skildhouders fan de wapens: een leeuw en een peerd.

De wapenskilden hewwe der tot 1795 sitten. Toen werden se, bij de komst van de Fransen, onder het motto Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap in opdracht fan het gemeentebestuur wegkapt. De lege plekken werden pas in 1950 weer infuld. In 1950 beeldhouwde de steenhouwer Gerrit Hofstra uut Sneek se opnieuw.

Naast de wapenskilden binne allegorische figuren beeldhouwd, wer allerlei betekenissen bij hoore die te maken hewwe met het besturen fan een stad.
De frouw links ferbeeldt de magistraat, seg maar het stadsbestuur. Su as je sien kenne, het de magistraat niks te ferbergen. In her rechterhaan, het se een bundel pijlen, met halverwege een biele. Dit staat foor de “uitvoerende macht” fan het stadsbestuur. Simpel seid komt dat neer op het handhaven van de frede en de openbare orde.
In her linkerhaan – foar her buuk – houdt ze een losse, afhakte haan fast. Die losse haan is het symbool fan de rechtspraak

Links fan de frouw is een mannenkop te sien. At je goed kieke is het selfs een dubbele kop, een Januskop. De linkerkop is oud, de andere jong. Het stadsbestuur mut de blik richte op suwel het ferleden as de toekomst. De Janusfiguur het een spiegel in sien haan. De spiegel symboliseert selfkennis en dermet ok foorsichtigheid. Niet ferkeerd foor een stadsbestuur.

Rechts fan de wapenskilden, naast het peerd, staat nog een frouwenfiguur. Sij draagt een swaard en een weegskaal. Dit is de Gerechtigheid, het symbool fan de rechtsprekende macht. De weegskaal mut bruukt wurde om alles wat in rechtszaken naar fooren bracht wurdt, goed af te wegen. Het swaard betekent dat der na de afweging knopen deurhakt wurde mutte. Der mut een fonnis feld wurde.

Rechtsachter de Gerechtigheid staat de Bestendigheid. Met sien wiesfinger symboliseert hij bestendigheid of fastheid. De speer die’t hij fasthoudt is een symbool fan stevigheid.

Lees dit ferhaal met de reacties op Facebook