Het bombardement van oktober 1944

Dat bombarderen had plak fonnen in oktober 1944. Stoffel S. van der Zee skreef hierover in het Sneeker Nieuwsblad fan 22 april 1965. Op het moment fan het bombardement was hij 20 jaar en sat hij onderdoken bij sien ouders op Julianapark 3. Het Julianapark heette toen trouwens Stationspark.

Stoffel S. van der Zee skrieft over 15 april 1945, Sneker befrijdingsdag, maar hij haalt ok het bombardement fan oktober 1944 an.

Hotel Poelman, later Daaldersplaats. dat ontkwam aan een bombardement.

“Mijn vader was die morgen naar de kerk gegaan en ik zat in de serre te schrijven. (…) Eensklaps schrok ik op. Mijn vader kwam hijgend het achterpad door de tuin ophollen. Wat? En de kerktijd was nog niet eens om!
Het nieuws wat vader bracht: de dominee had eensklaps afgekondigd dat hij bericht kreeg dat de bruggen in de stad door de Duitsers werden ondermijnd met dynamietladingen, omdat de Engelsen zouden naderen, en dat men de ramen moest openen, anders zouden dezen springen.
Wat! Hoe? Zijn ze al zo dichtbij? Blijde schrik. Nerveuze spanning!

In het hele huis de ramen open, alleen aan de achterkant (Emmastraatzijde), want voor kon dat niet, daar was alle glas er reeds uit.
In oktober 1944 hadden we een mislukt bombardement gehad: Amerikanen (zo hoorden we pas veel later) hadden hotel Poelman, nu hotel Bonnema, willen bombarderen, daar zat S.S. in.
Het mislukte. De bommen vielen in de tuin van Dr. Ubbens (folgens mij was dat Stationsstraat 27, Alice Booij), in de straat en achter het Stationsgebouw.
Geen doden, maar wel veel schade, waterleiding stadsgedeelte stuk, alle huizen flink doorgewaaid, dat wil zeggen alle glas aan de kant van het station eruit, daar zat nu surrogaat-hardboard”.

Tot sufer het ferhaal fan Stoffel S. van der Zee. Ik fond het toevallig disse week toen ik fan alles en nog wat an het opruumen was. Dat bombardement is hier al faker ter sprake weest. Nou wete we fan een ooggetuige wat er gebeurd is.

Lees dit ferhaal en de reacties op Facebook