Amsterdamse school

Amsterdamse school

De stijl van de Amsterdamse school is een architectuurstroming die rond 1910 als reactie op het rationalisme van Berlage haar intrede doet. De gebouwen van het sportpark  aan de Leeuwarderweg in Sneek zijn in deze stijl ontworpen door stadsarchitect Jan de Kok. De Amsterdamse school is sterk verwant aan het Expressionisme. Niet het doel en de constructie waren hierbij het uitgangspunt, maar expressieve en fantastische vormen. Architecten die deze school uitdroegen waren Michel de Klerk, P. Kramer, F. Staal, Jan Wils en H. Th. Wijdeveld.

Vooral het expressief toepassen van baksteen en dakpannen is typisch voor deze stijl. Daarnaast heeft het horizontalisme de overhand. De roeden in de ramen zijn horizontaal en ook de gevelbekleding in hout wordt bij voorkeur horizontaal aangebracht. De gevelplastiek ondersteunt dit geheel waarbij toch weer ritmisch verticale elementen het geheel doorsnijden.
Ook ver overstekende dakranden waaruit de invloed van de Amerikaanse architect Frank Lloyd Wright valt af te leiden zijn onderdeel van het idioom.

Vooral de arbeiderspaleizen – zoals deze woonblokken wel worden aangeduid – die werden gebouwd in het Amsterdam van rond de jaren twintig van de twintigste eeuw zijn prachtige representanten van de stijl van de Amsterdamse school.
Door de rijksgebouwendienst zijn door heel het land gebouwen, bruggen en andere kunstwerken in deze stijl tot stand gebracht. Een aansprekend voorbeeld is het Olympisch stadion in Amsterdam van architect Jan Wils, dat in 1999 werd gerestaureerd en volledig in oude luister hersteld.